Mindview

INTERVIEW THRENODY

De ondergang van Pestilence betekende een flinke klap voor de techneuten onder de death metal liefhebbers. Gelukkig doet het Rotterdamse Threnody een succesvolle poging Patrick Mameli's grote laarzen eervol te vullen. Het debuut As the Heavens Fall (eind ' 93) was al een indrukwekkend visitekaartje, met de zojuist verschenen opvolger Bewildering Thoughts overtreft Threnody de stoutste verwachtingen. Onnavolgbare tempowisselingen, fraaie stemmige momenten en razende death explosies doen Tampa en Stockholm op hun grondvesten schudden. 

Gezien Threnody's internationale niveau is het een lachertje dat het kwartet onlangs de Grote Prijs van Nederland net zag weggekaapt door het Amesfoortse popgroepje Raise The Roof. Ook bassist Henry McIlveen kan er om lachen. "Ach, die tweede plek is een aardig visitekaartje, meer niet. We stonden er al van te kijken dat we de halve finale zo makkelijk wonnen." Zijn naam heeft hij van zijn Ierse pa, zelf is hij geboren en getogen in Schiedam. In Belfast is hij nooit geweest. De enorme verbetering die Bewildering Thoughts laat horen is niet alleen te
wijten aan verbeterde studio-omstandigheden, maar vooral ook aan de nieuwe superdrummer Richard van Leeuwen.
 
McIlveen herinnert zich hoe hij en de zijnen aanvankelijk niet beseften wie ze precies hadden binnengehaald. "Toen onze vorige drummer John Suyker besloot zich op zijn studie te storten, plaatsten wij een advertentie in de Aardschok. Richard reageerde, kwam langs, jamde, leerde in no-time ons hele debuut uit z'n hoofd, verbouwde en passant de partijen en besloot te blijven. Pas later hoorden we dat hij in Flyer had gezeten en zagen we zijn naam in de Slagwerkkrant op de vijfde plek in de lezerspoll!  Wisten wij veel dat we zo boften?!

De mensen van Threnody's Duitse label Massacre noemden Van Leeuwen 'puur goud' en producer Gerhard Magin geloofde oren en ogen niet toen alle drumtracks in één keer waren vastgelegd. Dat had de knoppendraaier wel eens anders meegemaakt, zo vertrouwde hij 
McLlveen toe. "Magin produceert vaak bands voor Masacre, het is niet ongewoon dat hij daarbij ook zelf de nodige stukken inspeelt, haha. Sommige groepen beheersen hun instrumenten zo slecht dat Gerhard na de sessies 's nachts nog even snel een baspartijtje overspeelt of zo." Het zijn precies zulke bands die Masacre, met name in de beginjaren van 
het label, de reputatie van death metal afvalbak bezorgden. Dat is voorgoed verleden tijd, aldus Henry. "Het is zeker ook een label dat risico's durft te nemen en bands tekent op basis van 'we zien wel wat het wordt'. Ze hebben inderdaad hun centjes verdiend met de death metal golf. Inmiddels is het een stevig miljoenenbedrijfje aan het worden, onlangs tekenden ze nog King Diamond. Ze werken met licensiepartners in Amerika en Japan, dus Bewildering Thoughts verschijnt nu wereldwijd.


 

*   *   *